9 : تباه كردن عمل پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايند : « مَنْ ظَلَمَ أجيراً أَجْرَهُ أَحْبَطَ اللَّهُ عَمَلَهُ وَحَرَّمَ عَلَيْهِ ريحَ الْجَنَّةِ وَإنَّ ريحَها لَيُوجَدُ مِنْ مَسيرَةٍ خَمْسَمِأَةِ عامٍ ؛ هر كس به كارگرى در مورد دستمزدش ستم روا دارد ، خداوند عمل او را تباه مىكند و بوى بهشت را كه از فاصلهء پانصد سال راه استشمام مىشود به او حرام مىگرداند » . « 1 » در قرآن سه عنوان داريم : 1 . حبط 2 . احباط 3 . تكفير . حبط : به معناى باطل و بىخاصيّت نمودن عمل است . احباط : ثواب اعمال پيشين بر اثر گناهان بعد از بين برود . تكفير : كيفر گناهان پيشين بر اثر اعمال نيك از ميان برود . از بررسى آيات و روايات استفاده مىشود كه حبط كاملًا واقعيت دارد و از جمله مواردى كه حبط در آن مسلّم است مسألهء كفر و ارتداد است ؛ امّا گناهان ديگر آيا باعث حبط اعمال مىشود يا نه ؟ گناهانى داريم كه در رديف كفر و شرك است و موجب باطل شدن اعمال مىشود ، از جمله آن گناهان كه در اين حديث آمده ظلم به كارگر است و از بين بردن حق او است . در حديث دو جمله آمده :

--> ( 1 ) . مكارم الاخلاق ، ص 428 ؛ و سفينة البحار ، مادّهء « أجر »